ΕΓΚΑΙΝΙΑ.... déjà vu
Πόσος λόγος έγινε πια γι' αυτήν την περιβόητη ΝΕΑ ΜΕΘ όλο το προηγούμενο διάστημα; Και να ,τελικά, που έφτασαν τα εγκαίνια της. Το ίδιο σκηνικό ζήσαμε ένα χρόνο πριν στα εγκαίνια της ΜΑΦ που έγινε ΜΕΘ covid και ακόμα λειτουργεί με μετακινημένους νοσηλευτές από τις ΜΕΘ του Νοσοκομείου ειδικότητες και συμβασιούχους εργαζομένους.
Σήμερα δεν εγκαινιάζεται μονάχα ένα νέο Τμήμα, αλλά η υλοποίηση μιας ολόκληρης πολιτικής στον τομέα της Υγείας. Σχεδιασμένη από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της κερδοφορίας των κάθε είδους επιχειρηματιών, «καλοθελητών επενδυτών».
Βέβαια οι νέες κλίνες ΜΕΘ είναι αναγκαίες στα πλαίσια της Εντατικής νοσηλείας των βαρέως πασχόντων ασθενών και η ανάπτυξή τους είναι πάγιο αίτημα μας.
Στην περίπτωση μας, όμως, δεν πρόκειται για αυτό. Εδώ, ένας εφοπλιστικός όμιλος που κερδίζει αμύθητα ποσά δεκαετίες, τώρα σε τούτη εδώ τη χώρα, αποφασίζει να κάνει την «φιλανθρωπία» του με όποια κι αν είναι τα «ανταλλάγματα». Η κυβέρνηση, από δίπλα:
- αξιοποιεί για ακόμα μια φορά το νόμο της περί κινητικότητας στο Δημόσιο, που ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ θεμελίωσαν,
- συμπληρώνει τα ρέστα με συμβασιούχους όλου του φάσματος των ελαστικών εργασιακών σχέσεων ομηρίας για να κόψουν κορδέλα σε μια ΜΕΘ που δεν έχει φροντίσει στο ελάχιστο να λειτουργήσει, σε ένα νοσοκομείο που μέτρα τεράστια κενά σε όλα τα τμήματα ολοκληρώνοντας το παζλ της αλλοίωσης του χαρακτήρα των Δημόσιων Νοσοκομείων.
Όμως οι δωρεές και οι φιέστες δεν μπορούν να κρύψουν το κακό χάλι της Υγείας που βασική αιτία δεν είναι άλλη από την πενιχρή κρατική χρηματοδότηση. Το κράτος αποσύρεται σταδιακά από το κόστος που λέγεται Δημόσια Υγεία, για να εξοικονομεί χρήμα για αλλού (τράπεζες, βιομηχανίες, εφοπλιστές κα ), και το Δημόσιο (;) Νοσοκομείο θα πρέπει να βρει τα δικά του έσοδα πουλώντας Υγεία ή αναζητώντας «ευεργέτες»- μεγιστάνες.
Την ίδια ώρα ασκείται και η βαθύτερη ιδεολογική παρέμβαση στους εργαζόμενους για το «ανθρώπινο πρόσωπο» της εκμετάλλευσης και για να εθίζονται στην αντίληψη για Υγεία όχι ως δικαίωμα αλλά ως φιλανθρωπία.
Πρέπει να αντιληφθούμε ότι αυτό είναι η μόνο η πρώτη πράξη του δράματος.